فرهنگستان پارس واژه

توضیحات

بابونه نامی عمومی است که برای انواع مختلفی از گیاهان هم‌خانواده با مینای چمنی (از تیرهٔ کاسنیان) به کار می‌رود. در طب سنتی از دو گونه از این گیاهان، شامل بابونه آلمانی و بابونه رومی برای ساخت خیسانده و دمنوش استفاده فراوان می‌شود، هر چند هیچ گونه شواهدی علمی بر تأثیر بابونه در سلامتی یا بیماری وجود ندارد.


گونه‌ها

دو گونهٔ اصلی بابونه که به صورت دم‌کرده استفاده می‌شوند و برایشان خواص دارویی در نظر گرفته می‌شود عبارتند از بابونه آلمانی و بابونه رومی. گونه‌های دیگری از گیاهان هم نام بابونه بر خود دارند (نظیر بابونه بهاری و بابونه زرد) اما معمولاً به صورت دم‌کرده به کار نمی‌روند و خواص دارویی برایشان ذکر نشده‌است.

دمنوش بابونه

دمنوش بابونه نوعی خیسانده‌است که از ترکیب بابونه خشک شده با آب جوش بدست می‌آید. بابونه ممکن است به عنوان ماده طعم دهنده در غذاها و نوشیدنی‌ها، دهانشویه‌ها، صابون‌ها یا مواد آرایشی مورد استفاده قرار گیرد. بابونه هنگامی که به عنوان یک محصول گیاهی مانند دمنوش یا به عنوان کرم موضعی پوست مورد استفاده قرار می‌گیرد، به احتمال زیاد از نظر سلامتی یا عوارض جانبی اثرات زیادی روی انسان ندارد. گلهای بابونه در فروردین ماه در ایران به‌خصوص در شمال استان خوزستان و دشت‌های اطراف شهرستان اندیمشک جلوه ای مثال زدنی به خود می‌گیرد.
تحقیقات
ترکیبات اصلی گل‌های بابونه ترکیبات پلی فنول هستند از جمله آپیژنین، کوئرستین، پاتولتین و لوتئولین. اجزای اسانسی (روغن‌های اساسی) که از گل‌ها استخراج می‌شوند ترپنوئیدها هستند. بابونه به دلیل خاصیت ضداضطراب بالقوه تحت تحقیقات اولیه قرار دارد. هیچ مدرک بالینی با کیفیتی وجود ندارد که نشان دهد بابونه برای بی‌خوابی مفید است.
منابع