فرهنگستان پارس واژه

جستجو و یافتن معادل فارسی لغات عربی رایج در زبان پارسی

شاهین

۳۹
بازدید

معادل‌های فارسی

۱ شاهباز
۲ عقاب
۳ لاچین
۴ زبانه
۵ میلهشاهباز
۶ عقاب
۷ لاچین

توضیحات

شاهین نام عمومی ۳۷ گونه پرنده شکاری است که در سردهٔ Falcon قرار می‌گیرند و در تمام قاره‌های جهان به جز قطب جنوب زندگی می‌کنند.
شاهین‌ها با چشمان کاملاً سیاه، بدن لاغر، بال‌های نوک‌تیز و منحنی، وجود یک پلکان در منقار بالا، توانایی پرواز با سرعت بسیار بالا و تغییر جهت ناگهانی از دیگر پرندگان شکاری متمایز می‌شوند. شاهین‌ها در سال اول عمر خود شهپرهایِ پروازِ بلندتری دارند که مشابه پرندگان شکاری چندمنظوره است (شاهین‌ها از نظر نوع شکار و تکنیک شکار یک شکارچی تخصصی محسوب می‌شوند) تا به این شیوه بهتر بتوانند پرواز را بیاموزند و در سال‌های بعد با تغییر شهپرها تکنیک‌های پروازی خاص شاهین را می‌آموزند.
شاهین‌ها در شکار پرندگان در حال پرواز تخصص دارند و با منقار خود شکار را می‌کشند درحالیکه پرندگان شکاری دیگر تکنیکهای متنوعی در اين كار دارند و با پنجه‌های خود طعمه را می‌کشند. شاهین بحری (یا بحری) که بیشترین پراکندگی را در بین شاهین‌ها دارد با رکورد سرعت ۳۹۰ کیلومتر در ساعت سریعترین جاندار روی کره زمین است. بالابان (پرنده)، لاچین و ترمتای از دیگر انواع معروف شاهین هستند. شاهین‌هایی که بال‌های باریکتر و درازتر دارند به «لیل» معروف هستند این نوع بال‌ها برای شکار پرندگان بسیار مانور پذیر همچون پرستو و بادخورک مناسب است. شاهین‌های نسبتاً کوچک و چاقتری که به پرواز درجا علاقه دارند نیز به دلیجه معروف هستند.
شاهین‌ها از دیرباز محبوبترین پرندگان در بازداری بودند و از شاهین‌های رام‌شده و آموزش‌دیده برای شکار استفاده می‌شد.



گونه‌ها



دلیجه مالاگاسی، Falco newtoni
دلیجه سیشلی، Falco araea
دلیجه موریسی، Falco punctatus
دلیجه رئونیون، Falco duboisi – انقراض هولوسن (حدود ۱۷۰۰)
دلیجه خال‌دار، Falco moluccensis
دلیجه استرالیایی Falco cenchroides
دلیجه معمولی، Falco tinnunculus
دلیجه بزرگ، Falco rupicoloides
دلیجه روباهی, Falco alopex
دلیجه کوچک، Falco naumanni
دلیجه خاکستری، Falco ardosiaceus
دلیجه دیکینسون, Falco dickinsoni
شاهین نواری, Falco zoniventris
شاهین سرحنایی، Falco chicquera
شاهین گردن‌سرخ آفریقایی، Falco (chicquera) ruficollis
شاهین پاسرخ، Falco vespertinus
شاهین آمور، Falco amurensis
شاهین الئونورا، Falco eleonorae
شاهین دودی، Falco concolor
دلیجه آمریکایی or "sparrow hawk", Falco sparverius
Aplomado falcon, Falco femoralis
ترم‌تای، Falco columbarius
ترم‌تای اوراسیایی، Falco (columbarius) aesalon
شاهین خفاشی، Falco rufigularis
شاهین سینه‌نارنجی، Falco deiroleucus
لیل اوراسیایی، Falco subbuteo
لیل آفریقایی، Falco cuvierii
لیل خاوری، Falco severus
لیل استرالیایی or little falcon, Falco longipennis
شاهین نیوزیلند یا kārearea, Falco novaeseelandiae
شاهین قهوه‌ای، Falco berigora
شاهین خاکستری، Falco hypoleucos
شاهین سیاه، Falco subniger
لاچین (پرنده), Falco biarmicus
شاهین بلوچی، Falco jugger
بالابان (پرنده), Falco cherrug
بالابان آلتایی، Falco cherrug altaicus (status unclear)
شنقار، Falco rusticolus
شاهین دشتی، Falco mexicanus
شاهین بحری، Falco peregrinus
Peales falcon, Falco peregrinus pealei
Pallid falcon, Falco peregrinus cassini var. kreyenborgi
شاهین معمولی، Falco (peregrinus) pelegrinoides
شاهین تایتا، Falco fasciinucha
شاهین پشت گردن سرخ، Red naped shaheenواژه‌شناسی
شاهین در پارسی یعنی منسوب به «شاه» یا به گفته دیگر «شاهانه»، چنین ترکیبی را در واژگان همسان دیگر همچون آهنین (منسوب به آهن)، آتشین (منسوب به آتش)، سنگین (منسوب به سنگ) و رنگین (منسوب به رنگ) می‌بینیم. با آنکه پیشینه شکار با شاهین به دوره پادشاهی آشور بازمی‌گردد، گمان می‌رود در دوره ساسانی ورزش شاهان بوده چرا که در دوره اسلامی گسترش یافت. شکار با شاهین پس از آن به اروپا گسترش پیدا کرد. نام شاهین می‌تواند از شکار کردن شاه با پرنده شکاری ریشه گرفته باشد.در اوستا دو بار از این مرغ با نام «سئن» (Saena) یاد شده‌است و اوستاشناسان اروپایی آن را به معنی عقاب برگردانده‌اند؛ گرچه تردیدی نیست که سئن همان شاهین (عقاب) است. در بسیاری از گویش‌های کنونی ایران نیز چنین آمده‌است و از جمله نامی به صورت «شائین» (Shain) به جای مانده‌است. (حاشیهٔ برهان چ معین)
نماد

ابوریحان بیرونی درکتاب «التفهیم» می‌گوید:
عقاب زرین نشان پرچم ایران باستان بوده‌است، نقش شاهین بر درفش هخامنشی نشانه‌ای از پیروزی و نمادی از اهورامزدا در پرندگان می‌باشد. (نام این پرنده شهباز است که بسیار کمیاب و زیبا بوده)
صفت شاهین از واژهٔ شاه درآمده و این پرنده به واسطه شکوه، توانایی، سپنتایی و تقدس خود «شاه مرغان» نامیده شده‌است.شاهین زرین علامت و نشانی بود روی درفش سپاه ایران، در سر لشکریان در روزگار هخامنشیان شاهین شهپر گشوده در سر نیزهٔ بلندی برافراشته به همه نمودار بود. پس از سپری شدن شاهنشاهی و دست یافتن اسکندر در پایان سدهٔ چهارم پیش از میلاد، اسکندر آن را نقش سکهٔ پادشاهی خود قرار داد
شاهین در دوران ساسانی
از شاهین در دروران ساسانی و مزدیسنا به نیکی یاد نمی‌شود و در بندهش بیان شده‌است که «هرمزد چون مرغ شاهین را آفرید گفت که تو مرغ شاهین را آفریدم که از تو مرا رنج بیش باشد که خشنودی زیرا کام اهریمن بیش ورزی که آن من. بمانند مردم دروند که از خواسته سیر نشوند، تو نیز از کشتن مرغ، سیر نشوی. اما اگر تو را نمی‌آفریدم، آنگاه اهریمن گرگ پردار را بسان تن تو می‌آفرید و نمی‌گذاشت آفریدگان زیست کنند»
کاربرد نام شاهین

شاهین پرنده‌ای است فرخنده و خجسته و در توانایی و شکوه سرآمد پرندگان است این پرنده هوشیار و چالاک در بیشه زارها و مناطق کوهستانی دیده می‌شود و ایران هم نشیمنگاه این مرغ بوده و هست.نام بعضی از مکان‌ها از این پرنده‌گرفته شده‌است، مانند: شاهین‌دژ، سنندج (سائین دژ)، سیندخت (سائین دخت) و سناباد (نام کهن مشهد) و صایین قلعه و نیز شهرها و بخش‌ها و روستاهایی چون شاهین‌شهر، شاهین‌آباد، شاهین‌تپه، شاهین‌دشت، شاهین‌ویلا و جز آن.

شاهین در فرهنگ و ادب ایران
شاهین جایگاه والایی در ادبسار ایران زمین داشته‌است. در سروده‌های بسیاری از سرایندگان پارسی‌گوی، «شاهین» به نماد دلیری و چالاکی یاد شده‌است. این پرنده با آنکه از قوش و عقاب کوچکتر است، به پشتوانه گستاخی و دلیری که دارد گاهی به عقاب و قوش می‌تازد.نمونه‌هایی از یادکرد «شاهین» در ادبسار پارسی:


نگاره این پرنده در کنده‌کاری‌های بناهای باستانی ایران دیده می‌شود. همچنین بر روی درفش هخامنشیان نگاره ای از این پرنده شکل گرفته بود. در نشان باشگاه فوتبال شاهین تهران هم نمادی از این پرنده به کار گرفته شده‌است.

نگارخانه





جستارهای وابسته
عقاب
قوش
باشگاه فوتبال شاهین
نام پسران در ایران و عراق و عربستان و فلسطین و لبنان مثال : شاهین نجفی ، شاهین آزادی فر و...پانویس

منابع
کتاب: ایران در زمان ساسانیان، نوشته آرتورکریستنسن.
دکتر:، العلوی، هادی، «(عالم الطیور والحیوانات) »، دارالعودة، بیروت، لبنان، چاپ پنجم سال ۱۹۹۸ میلادی به (عربی).
عطاءالله، سمیر، (موسوعة المعلومات العامة) . دار عطاءالله للنشر والتوزیع، بیروت، لبنان، چاپ هشتم، سال انتشار ۱۹۸۴ میلادی به (عربی).
"منبع جعبه‌زیست". ویکی‌پدیای انگلیسی. Retrieved 17 November 2008.پیوند به بیرون

پیشنهاد ترجمه بهتر